ขากวาดสายตามองไปทั่วร่างกายของหญิงสาว แม้ว่าชุดนอนที่เธอสวมอยู่จะตัวใหญ่เนื่องจากเป็นของเขา แต่มันก็บางเบาเต็มทีและเขาก็รู้ว่าภายใต้เสื้อผ้าที่ปกคลุมอยู่นั้น มีเนื้อนุ่มเนียนซ่อนอยู่โดยไม่มีอะไรปิดกั้น และด้วยความกว้างของคอเสื้อนั้น ก็ทำให้เขาเห็นเนินอกอันอวบอิ่มที่เมื่อคืนเขาเผลอไปสัมผัส แต่เวลานี้เขาได้เห็นมันจริงๆ เต็มสองตา ความโกรธทำให้เธอลืมตัวและทำให้เธอเสียเปรียบเสียแล้ว กว่าเธอจะรู้ตัว เขาก็ใช้สายตาสำรวจร่างกายของเธอจนหมดสิ้น นั่นยิ่งทำให้เธอรู้สึกอับอายพลางเข้าใจผิดว่าเขาอาจล่วงเกินอะไรที่มากกว่านั้น สายตาที่หมิ่นศักดิ์ศรีของเขาทำให้เธอน้ำตาคลอเบ้า ไม่ทันที่มันจะไหลออกมาเสียก่อน
"กับไอ้แค่เสียตัวให้กับผู้ชายอีกสักคนแฟนเธอคงไม่ว่าอะไรหรอกมั้ง อีกอย่างถ้าเธอไม่บอก เขาก็คงไม่รู้หรอก" หมดจากคำพูดนั้น แทนที่น้ำตาจะไหลออกมาให้เขาได้สาสมแก่ใจ มันกลับไหลเข้าไปที่เดิม "คงจริงอย่างที่ฉันพูด ดูเธอไม่เสียใจแม้แต่น้อย ดีใจรึไงที่ได้ผัวเลิศเลออย่างฉัน แต่อย่าดีใจไป คนอย่างฉันไม่มีวันเอาผู้หญิงอย่างเธอมาให้แปดเปื้อนตะกูลของฉันหรอก"
ในที่สุดเขาก็ได้เห็นน้ำตาของเธอ เขาหัวเราะเสียงดังด้วยชัยชนะที่เหนือกว่า
"ตกลงเธอเสียใจที่อดเป็นเมียฉัยสินะ และเธอก็ไม่มีทางได้เป็นแน่ๆ เพราะเธอเป็นได้อย่างเดียวคือฆาตกร"
|